Toptan Gıda Sektörü

Toptan Gıda Sektörü

Toptan gıda sektörünün amacı tarımsal ham maddeyi, sağlıklı yiyecek ve içeceklere dönüştürmektir. Tarımın tarladan başlayan hikâyesi, tüketicinin sofrasında son bulmaktadır. Gıda zinciri; tarımla uğraşan üretici, sanayiciler, tedarikçiler, nakliyeciler, perakendeciler ve tüketicilerden oluşur. Gıda Sektörünü Oluşturan Alanlar

Et ve et ürünleri

Süt ve süt ürünleri

Un ve un ürünleri

Meyve sebze ürünleri

Katı ve sıvı yağlar

Şeker ve şeker ürünleri

Alkolsüz İçecekler

Alkollü içecekler

Fermente ürünler

Hazır gıdalar

Bebek mamaları

Organik tarım

Türkiye’de gıda sektörü Cumhuriyetin kuruluşundan buyana hızla gelişen bir sektör olmuştur. Cumhuriyetin ilk yıllarından sonra gıda sektöründe çeşitli işletmeler açılarak bu işletmelere destek sağlanmıştır. Cumhuriyet sonrası gıda sektörünün gelişen bir hikâyesi vardır. Gıda sektöründe Cumhuriyetin ilk yıllarından sonra açılan ve desteklenen gıda kuruluşları;

• Kamu İktisadi Teşebbüsü(KİT) şeker

• Çay

• Tütün

• Alkollü içecekler

• Et ve süt ürünleri üretimi

Tüm bu devlet destekli kuruluşların yanı sıra küçük özgür işletmelerde varlığını sürdürmüştür. Ülke ekonomisinin düzeltilmesinden sonra dış ticarete açılma söz konusu olmuştur. Tarımsal ürünlerin dış ticarette serbestleştirilmesinin ardından gıda ürünlerinin ithalatında uygulanan vergilerde düşürülmüştür. 1990 yıllarında alınan kararla Süt Endüstrisi Kurumu (SEK), Yem Sanayi AŞ (YEMSAN), Et ve Balık Kurumu özelleştirilmiştir. Tüm bu gelişmelerden sora kurulan kuruluşlar çiftçinin ürününü toptan alarak ucuza mal etmeye başlamışlardır. Toptan gıda alımında diğer alma şekillerine göre alıcı kar etmekte olduğundan kuruluşlar toptan gıda alımına başlamışlardır. Sadece kuruluş sahipleri değil, tarım ürünlerini toplatıp büyük şirketlere satan hal sektörü de tarlalardan ürünleri toplu alarak kar elde etmektedir. Toplu alıp kar elde ettiği ürünleri hal sektörü pazarcıya, şirketlere toptan satarak karını kayıp etmeden satış sunar. Ürettiği ürünlerde para kaybı yaşayan üretici yani çiftçi olmaktadır. Toptan satış sırasında çiftçi elinde mal kalmasın diye ürününü ucuza vermektedir. Çiftçiden ürünü toplu alan aracılar malları hal sektörüne kar oranını koyarak satmaktadır. Hal sektörü de ürünü toptan aldığında az fark ettiği için toptan alarak kar eder. Hal sektörü bu aldığı ürünleri pazarcı ya da şirketlere toplu satış yaparak kar kaybı yaşamaz. Pazarcı aldığı toplu ürünü pazarda satamazsa zarar eder. Bu nedenle pazarda ürün satılsın diye kendi karından vazgeçebilirler. Şirketler ise aldıkları ürünü işleyerek aldıkları fiyata kar oranlarını da koyarak tüketiciye sunarlar. Toptan gıda sektöründe en zararlı çıkan her zaman üretici olan çiftçiler olmuştur. Son zamanlarda çiftçiler yaptıkları harcamaları hasattan karşılayamadıkları için teker teker üretimi durdurmaya başlamışlardır. Bu durum üreticiyi etkilediği kadar tüm sektörü ve tüketiciyi de etkilemektedir. Bir ürün ne kadar az üretilirse o kadar pahalı olmaktadır. Bu nedenle tüketici kemsi sıkıntıya düşerek bir çözüm bulunmasını ister. Üretici ise ürünlerinin kendi harcamalarını karşılamayıp cepten yediği için üretim yapmak istemez. Son yıllarda devletin çiftçiye sağladığı bir takım destek projelerinden sonra çiftçinin bir bölümü tekrar üretime dönmüş olsa da Ülkenin ihtiyacı tam karşılanamamaktadır. Bankaların verdiği çiftçi kredileri yetersiz gelmekte çünkü üründen elde edilen paralar bankaların çiftçi kredilerine yatırıldığı için yine çiftçiler mağdur olmaktadırlar. Bu hikâyede çiftçilerde hakkını alabilmelidir.